کاروان دل
امشب فرشتگان خدا سوگوار تو پر می کشند گریه کنان تا دیار تو هم ناله با دل همة آسمانیان جبریل روضه خوان شده بانوکنار تو تنها نه لاله های دل داغدار ما گلهای اشک چشم ملائک نثار تو تا صبح ماند مثل تمام ستاره ها چادر نماز سبز تو چشم انتظار تو دلخسته ام به وسعت دلتنگی و فراق زانو بغل گرفته ام امشب کنار تو ای باغ سبز عاطفه ! ای مهربانترین آخر اسیر دست خزان شد بهار تو می سوزد از فراق تو با قلب دخترت تا صبح مات و غمزده شمع مزار تو یادم نمی رود شب آخر شب سفر باران اشک فاطمة بیقرار تو گفتی به فاطمه غم خود را خدیجه جان آتش زدی به پهنة دریا و آسمان *** از ماتم تو فاطمه جان گریه می کنم بی صبر می شوم و چنان گریه می کنم یا اینکه در مصیبتت از دست می روم یا اینکه با تمام توان گریه می کنم زهرا به یاد غربت تو زار می زنم با قلب خسته و نگران گریه می کنم در التهاب نالة تو آب می شوم مانند شمع از دل و جان گریه می کنم در پشت در به رنگ گل لاله می شوی پهلو شکسته ! ناله زنان گریه می کنم با روضه های پهلو و بازو و چهره ات با روضة بلال و اذان گریه می کنم اصلاً ببین که با همة روضه های تو اندازة زمین و زمان گریه می کنم بانوی بی حرم به خدا من به یاد آن قبر بدون نام و نشان گریه می کنم * آه ای خدیجه مادر غم ! نه فقط شما من هم به یاد مادرمان گریه می کنم کی می شود شبی بدهم جان برایتان عالم فدای غربت بی انتهایتان فرشتة صبوری و وفا بود ستارة آسمون خدا بود خدا می دونه دلخوشیش همین بود تو زندگی که نذر مصطفی بود پروردة دامن آسمونیش کوثر و نور و قدر و هل أتی بود تو زندگی پر از صداقت و مهر چه صاف و ساده و چه بی ریا بود نون تنور خونة خدیجه عاطفه و محبت و صفا بود خونه که نه یه باغ پر از بهشت داشت از بسکه همدم فرشته ها بود جاش به خدا میون این دنیا نه که جاش میون آسمونیا بود می خواست بره سفر با قلب خسته با قلبی که به غصه آشنا بود اما دلش خیلی برای زهرا شور می زد آخه دخترش تنها بود فاطمه ای که همدم غربتش یه آسمون گریة بی صدا بود فاطمه ای که سهمش از زندگی یه دنیا رنج و غصه و بلا بود تازیانه ، سیلی ، غلاف شمشیر یه گوشه از اون همه ماجرا بود از مادرش گرفته درس ایثار تو کوچه ها مدافع مولا بود فاطمه ای که پشت در ناله هاش ابتدای قیام کربلا بود بانویی مثل زهرا و خدیجه حماسه ساز دشت نینوا بود عقیله العرب حضرت زینب وارث نهضت خون خدا بود فرشته بود ، که اومد از آسمونا تا که بشه ، پشت و پناه مصطفی زندگیش و که داد برای خدا دیگه چیزی براش نموند تو دنیا جز یه دل صمیمی و با صفا زبونزد همه شده فداکاریش تو عالم شد مایة آرامش دل رسول خاتم -- * مادر من وای وای* -- حالا داره ، غریبونه میره سفر آخه شده ، کبوتری شکسته پر توی گلوش نشسته بغض غمها پیمبر هم باز داره می شه تنها بارونیه چشمای خیس زهرا آمادة سفر شده با قلبی خسته اما ولی داره شور میزنه دلش برای زهرا -- * مادر من وای وای* -- یه مادر ، قامت کمون و خسته دل نمی دونه ، چیکار کنه از دست دل آخه داره توی دلش واهمه روی لبش گل کرده این زمزمه مدارا کن مد ینه با فا طمه داره می خونه روضة غر یبة مد ینه روضة چشمای کبود روضة زخم سینه -- * مادر من وای وای* -- سبک : محرم 85 حاج مهدی سلحشور غریبونه دارم میرم من از این خونه حال من و خدا می دونه * داره باغ امید قلب من می شه پرپر آخه تو دل آرزوهایی داره یک مادر دلم می خواست باشم تا وقتی توی دنیا سر وسامون بگیره زهرا * غریبونه می لرزه تو بستر دستای من بارونیه چشمای خستة زهرای من دارم امشب من با مدینه یک زمزمه مدارا کن تو با فاطمه * گرفتم من روضة پهلو و زخم مسمار گرفتم من روضة گل بین در و دیوار امون از اون آتیش که باش می سوزه دلها با چادر خاکی زهرا سبک : فاطمیه 86 حاج محمود کریمی
| Design By : Night Skin |
اشعار این وبلاگ متعلق به نویسنده وبلاگ است.
( استفاده از این اشعار با ذکر منبع و لینک آن مانعی ندارد.)
Others